The land of the free!

Twaalf jaar geleden waren wij in de VS, vlak nadat het luchtruim weer open was na de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon. Wij hebben één keer in het Millennium Hilton gezeten, tegenover ground zero en het heeft ons al die tijd enorm bezig gehouden. Vanochtend wilden wij daarom naar het memorial dus zo gezegd zo gedaan. Daar aangekomen bleek dat je vooraf een ticket had moeten bestellen. Heb je geen ticket, dan moet je naar Vesey Street en daar kwamen wij net vandaan. Bij de ingang wilde ik een foto nemen van de horde mensen die wel zo slim waren geweest en dat mocht natuurlijk niet. Misschien komt het omdat we het al zo lang horen maar 'its for your own safety'  begint ons een beetje de keel uit te hangen. Voor het Land of the Free zijn er toch verrotte veel dingen die je er niet mag. Wij hebben een paar mooie foto's gemaakt van de nieuwe WTC gebouwen en misschien komen we er nog een keertje maar geld betalen voor een site waar zoveel mensen zijn omgekomen voelde niet goed. Zelfs niet nu ik weet dat ze het monument ervan onderhouden. Als ik die meute mensen even snel tel kunnen ze er zowat de gezinnen van onderhouden die iemand verloren hebben.

Lekker in het zonnetje gezeten in het park voor City Hall totdat J&R open zou gaan. Altijd wel leuk om zo'n enorme winkel te zien. Helaas, niet geslaagd maar dat maakt niet echt heel erg uit. Zo'n laatste dag is altijd een beetje lastig invullen en we moesten voor 12 uur uitchecken dus hup, terug naar Lexington Av voor de koffers en de auto. De koffers waren in een poep en een zucht gehaald, uitchecken was ook zo gedaan en William ging even de auto halen. Hij belde mij na een half uur op dat hij met verbazing nog steeds stond te wachten op een stel chaotische Spanjaarden die niet helemaal precies wisten waar ze de auto's van de wachtende mensen hadden gelaten. Toen deze klanten opperden dat er nog een etage op stond kwam, hij in een kwartier met de Chevie op de proppen. Wat waren wij blij dat we nog ruim genoeg de tijd hadden om naar een Wall*Mart te gaan voordat we in moeste checken.

In een niet al te beste buurt ben ik maar in de auto blijven zitten wachten want er zit een beetje te veel in de koffers om de auto onbeheerd achter te laten. Ook hier in deze 'baggerbende' kon William niet slagen dus zijn wij op weg gegaan naar het vliegveld. Onderweg een sms van Air France: uw vlucht vertrekt niet om 19:20 maar om 20:40 uur..... Ik besloot het erop te wagen en te kijken of we deze enorme lange tijd in de lounge door konden brengen en ik zette mijn vriendelijkste stemmetje op. Voordat ik deze vraag hoefde te stellen kwamen ze met een veel beter voorstel: wilt u misschien de vlucht van 18:15 hebben? Nou daar zeiden wij geen nee tegen natuurlijk. De douane was een beetje traag en toen wij een hapje wilde eten bleek dat je opnieuw door de douane moest. Nou, ik dacht het niet!! Godsgruwelijk dure broodjes en een flesje water genomen (24 dollar) gegeten als afscheid van The Land of The Free!

De vlucht was razendsnel (6 uurtjes) en ook de overstap naar Amsterdam ging voorspoedig. Om 11 uur waren wij op de Fred voor brood en beleg en om 12 uur helemaal thuis. We bewonderden de airco in de slaapkamer, het nieuwe kraantje in de tuin en de laminaatvloer. Dank jullie wel voor dit prachtige werk!

Nu wakker blijven tot Game of Thrones geweest is. Dan mogen we slapen en morgen....morgen weer werken!

Laatste dag in de VS

Bij Grand Central ligt een heerlijke diner waar we naartoe zijn gelopen vanmorgen. Het was er erg druk maar binnen de kortste keren hadden wij een lekker ontbijt voor ons neus staan met verse Jus d'Orange en een kopje thee en koffie. Zo kunnen we er weer tegenaan vandaag. Het zou een winkeldag worden en dat ontbijt hadden we ook echt nodig!

De witte is het geworden

William had een hele route met de Metro en lopend uitgestippeld. Ik weet niet meer wat we eerst gedaan hebben maar dat kon William mij zo oplepelen: de Apple Store, Nike Town, NBC store, Oh My God Jeans Store, de M&M store, New York Golf Center, K Mart, Macy's, HBO store. We hebben flink toegeslagen vandaag en ik heb even een foto gemaakt van mijn buit. De tas die vooraan staat heb ik van William gekregen met een paar leuke oorbellen erbij. Het enige wat ik deze vakantie niet gekocht heb zijn schoenen. Geeft niks, ik heb er nog wel 'een paar' thuis. De (golf) spullen van William staan niet op de foto maar hij is geslaagd voor een mooi paar schoenen, een polo en een riem. Bij de HBO store heb ik geen Game of Thrones mok gekocht voor William maar een Soprano's beker met BadaBing erop. Die vond hij leuker als trouwe Soprano's fan!

Door New York lopen als de Orioles in de stad zijn met een O's vest en trui aan, roept leuke reacties op. Zeker als je O's fans tegenkomt is het alsof twee motorrijders langs elkaar heenrijden en de hand opsteken. Ook New Yorkers zeiden leuke dingen in winkels en op straat werden we aangesproken door een Ier die hier woont maar Orioles fan is.

Vanavond inderdaad niet naar Yankee Stadium gegaan maar we zijn in een Irish Pub de wedstrijd van de NYY tegen de Orioles gaan kijken. We kwamen binnen en alle tv's stonden op Golf. Als een wonder (of zou het aan onze outfit liggen) sprong de tv ineens op Yes TV en zagen we - onder het genot van een bloody Mary en een biertje - de O's winnen met 5-3. Het is pas kwart voor 9 en we zitten een nieuwe aflevering van NCIS te kijken. Morgenochtend de koffers inpakken (en wegen). Morgen nog een paar uur in de Big Appel en dan naar huis. Het laattse Blogje kunnen jullie maandag avond lezen!

Grijze natte dag

De onweer begon toen we net wakker werden, of we zijn er niet eerder wakker van geworden. Naar New York zou het drie en een half uur rijden zijn maar door de aanhoudende regen en het verkeer wat niet opschoot hebben we er tot Brunswick vier uur over gedaan. Daar zijn we even een Dicks Sporting goods ingelopen om te kijken of ze golfschoenen hadden. De verkoper deed niet veel moeite om iets te verkopen dus met alleen een paar slippers voor mij, renden we in de stromende regen richting auto en reden we weer verder.

van de woonkamer de gang door
naar de slaapkamer

William wilde een keer NYC inrijden via de Brooklyn Bridge en dan moet je een beetje omrijden. Dat is op zich niet erg maar we hadden net $13 tol betaald voor een brug toen we een ambulance en politie voorbij zagen rijden. Het stond muurvast dus zijn we er gelijk afgegaan en via Jersey City richting de Holland Tunnel ingedoken. Het verkeer was weer heftig maar William voelt zich er helemaal in thuis. Een toeter hier, een vinger daar,

even bedanken, even schelden en weer een toetertje als iemand niet opschiet. Ongeveer anderhalf uur later dan we gehoopt hadden, reden we voor bij het Lexington hotel. Buiten zag het er wat rommelig uit en toen we binnenkwamen was de hele hal 'under construction', het zag er niet uit. Tijdens het inchecken kregen wij een upgrade vanwege onze anniversary. 

Voor mensen die dit nog niet weten: alle hotels die wij vooraf boeken krijgen een mail van ons waarin we zetten dat het onze anniversary is. De één geeft ons niks en de ander geeft ons een doosje chocolade. Het Lexington gaf ons een junior suite en toen wij binnenkwamen stond er een fles wijn, kaasjes, fruit en crackertjes klaar. Er stond een lief kaartje bij wat ons feliciteerde met ons jubileum. Dat dit pas over een maand is hebben we ze maar niet gezegd. Na de vervelende rit door de stromende regen was dit een welkome knabbel. 

We hebben een heerlijke sandwich gehaald met minestrone soep en zitten in de woonkamer naar golf te kijken. Waarom geen honkbal? Nou, we hadden kaartjes voor de wedstrijd vanavond maar we weigeren om in de regen en de kou te gaan zitten. Op tv zenden ze deze wedstrijd ook uit. Morgen gaan we ook niet naar een ballpark maar duiken we voor het eerst deze vakantie een sportsbar in en kijken de NYY tegen de O's live op tv. 

Een suite heb je natuurlijk niet om geen gebruik van te maken. De toeterende taxi's op de achtergrond en het mooie uitzicht zijn het bewijs dat we in The Big Apple zijn. Morgen wordt het druk genoeg en de hele dag zonnig!

Geslaagde dag!

Gisteravond zijn we nog van kamer gewisseld omdat de wc bijna overliep. Komt waarschijnlijk door het kamernummer 313. Nu zitten we in kamer 302 en hij is exact hetzelfde alleen kunnen we nu zonder natte voeten plassen. 

Toen we vanochtend naar de auto liepen, na een lekkere veggie omelet in het hotel, was het al flink warm. Vorige week om deze tijd was het ongeveer 17 graden en vanmiddag was het hier 30. Is wel een aardige overgang maar vervelend is anders.

We reden op ons gemakje de I50 af naar Washington, wat een stuk relaxter is als je een navigatie aan hebt staan. Vlak bij de stad reden we weer een file in en William was niet echt blij. Hij heeft geen hekel aan de stad Washington maar je zou het allemaal met de fiets moeten kunnen doen. 

Wat een verkeer en wat een horken op de weg. Maarja.....hij heeft ook wel een beetje een vooroordeel want in New York is het voor hem geen probleem.

In Georgetown aangekomen lekker de auto geparkeerd en gaan wandelen. Het oude gedeelte is prachtig opgeknapt en zit vol met leuke boutiques maar ook met grote ketens. Zo ook de Apple store maar er was niets nieuws te bekennen. Er was wel een Khiel's winkel waar we wat voor Liesje gekocht hebben. 

Achter de winkelstraat - M street - loopt een kanaal met een paar sluisjes waar we heerlijk langs hebben gelopen richting Clydes. Werkelijk een prachtig pand en niet onbelangrijk, de lunch was heerlijk maar al snel zaten we in de auto richting Queenstown Outlet Center. 

Onderweg daar naartoe kwamen we erachter dat de bomen in één week enorm zijn uitgelopen. Waar het vorige week nog grijze takken waren, zagen wij nu bomen in volle bloesem en het begin van blaadjes bij de meeste bomen. Wat een beetje zon al niet kan doen!

he he eindelijk een foto van Willeke

Bij Nike, Ralph Lauren en Calvin Klein zijn we aardig geslaagd. Als ik de rest van de vakantie niks meer zie ben ik een heel tevreden mens. Nou ja, nog een spijkerbroek zou niet weg zijn. 

Nadat we de auto hadden volgetankt en water voor de rit morgen hadden ingeslagen hebben we sushi gehaald bij de sushi bar aan de overkant. Krakend vers gemaakte sushirollen, de rijst was zelfs nog lauw. Hmmmmm, heerlijk! Kan ik geen genoeg van krijgen. De wind begon al op te zetten en het is al een stuk koeler buiten. Morgen regen en 10 graden in NYC brrrrrrrr de truien en de jas weer uit de koffer!

Leuk dat golfen!

Mooi hoor hoe hier met luxe wordt gestrooid. Eerst heerlijk ontbeten in de Grand Dining Room. Een prachtige ovale zaal waar wij een licht ontbijt met fruit, brood + beleg en cornflakes aten. Vandaag even geen eieren met spek!

De titel zou overigens kunnen suggereren dat ik ook speel maar dat is niet het geval. Nee, vandaag heb ik geacteerd als caddy en dat was leuk genoeg. Naar de driving range lopen? Niet gek doen hoor er rijdt een shuttle. Terug om 10 uur en de Golf Cart - die was voorzien van een kleine koelbox met ijs waar we ons water in konden zetten - stond al op ons te wachten. De golftas werd voor je bevestigd aan de achterzijde en we kregen een hele uitleg over de baan, waar de toiletten zijn en wat de 90 graden rule is. En of dat allemaal nog niet genoeg was, er reed ook nog een vriendelijk meisje bij die rond op de baan in een wagentje met allerlei snacks en drinken. Nog maar wat water genomen, een zakje chips en een Gatorate want het was goed warm. William heeft lekker geslagen en na 9 holes was het mooi geweest. De lege flesjes hoefde ik niet zelf weg te gooien, daar hebben ze mensen voor. Als snel reden wij richting Columbia om daar een nieuwe Ping Pioneer Golftas op te halen. Het was een hele warme dag (30 graden) dus we waren blij dat we lekker vroeg waren begonnen. Op het heetst van de dag zaten wij lekker in een auto met airconditioning.

paar bunkertjes in de verte

Bij Baltimore nog even naar de Oriole Store geweest om te kijken of ze het katrolletje voor een pasje aan te hangen nog hadden....helaas die had ik dus gelijk mee moeten nemen toen ik hem zag. Nouja, je kunt niet alles hebben.

In de Annapolis Mall ben ik geslaagd voor 3 leuke bloesjes. Die had ik overigens bij JC Penney's vorige week al gezien maar ik had een coupon voor 20% korting die de 10e pas in ging. Tja,
dan zou je een dief van je eigen portemonnee zijn als je dan niet even wacht met aanschaffen. 

91 graden buiten

Ook nu heeft de buitenlucht ons flink moe gemaakt en na een lekkere Chinese maaltijd zijn we maar direct naar het hotel gereden. Hier zitten we lekker naar de Red Sox tegen de O's te kijken waar de regen met bakken uit de hemel komt. Nu maar hopen dat wij ze vrijdag zonder nattigheid tegen de Yankees kunnen zien spelen. Maar zover is het nog lang niet. Eerst morgen naar George Town in Washington. 

Welterusten!

Boardwalk Empire!

Vanmorgen dankbaar gebruik gemaakt van de coupon voor het ontbijt maar we hebben het beiden wel een beetje gehad met eieren en spek. Morgen maar weer een gewone sandwich.

Om half tien reden we naar the Restaurant Store waar ze niet hadden wat wij wilden hebben. Ik wist precies waar we waren en we reden netjes via de 13 naar boven en plotseling, uit het niets was ik de weg kwijt op weg naar de I195. Waar dat vandaan kwam weet ik niet maar voor we het wisten reden we anders naar Atlantic City dan we wilden. Hmmmmmm echt een vrouwelijk trekje van mij waar William na bijna 25 jaar nog steeds niet aan gewend is. Vanavond maar even beter voorbereiden voor de rit morgen.

Bij het Stockton Seaview hotel en golf club aangekomen vielen we toch even stil. Wat een mooie rustige omgeving. Er zijn twee golf courses waar William er morgen eentje van heeft uitgekozen: Pine! De kamer is prachtig en het complex waar de hotelkamers zitten is in koloniale stijl. Echt heel mooi en rustig.

Nu eerst naar de hectiek van Atlantic City. Althans, dat dachten we. Het was enorm stil in de casino's en ook de beroemde boardwalk was niet echt vol terwijl het prachtig weer was. Heerlijk over de boardwalk gewandeld ons afvragend waar de serie opgenomen is. Daarna in het zonnetje even met een slice of pizza zitten lunchen voordat we ieder ons eigen weg gingen. William ging rondwandelen en ik, ja ik ging natuurlijk gokken wat anders.

Het geld was er al na een uurtje doorheen en William was ook alweer klaar dus op weg naar de uitgang zei hij: neem die kast eens, dat is leuk (hij HAAT die kasten). Ik ging in een stoel zitten bij Alladin. De stoel kon ik helemaal instellen en als ik punten kreeg dan ging hij trillen en bewegen. Toen ik drie bonus plaatjes draaide ging ik naar een speciaal spel, een vliegend tapijt. De stoel ging helemaal mee met Alladin op het tapijt, als er bommen werden gegooid trilde de stoel en bij het vechten voelde ik porren in mijn rug. Leuk hoor, ik verdubbelde het geld wat ik erin had gegooid. Ach, nog net niet quitte gespeeld maar het was 'a hell of a ride' !

Terug in het hotel even de tee-time voor morgen op 10 uur gezet en een golf cart erbij genomen. Het is een flink complex dus laten we het niet weer zo gek maken als gisteren. De service is hier ook wel aardig. Een paar uur na het inchecken werd William aangesproken met Mr Teixeira....hoe die man dat onthouden heeft is toch wel bijzonder in zo'n groot hotel.

Heerlijke zwaardvis gegeten in The Grille in het hotel en het is nu half 9. We zien op TV de Phillies drie homeruns achter elkaar slaan en vragen ons af waarom de wedstrijd gisteren niet zo was. Nog even lekker de wedstrijd afkijken voordat we in het heerlijke bed ons intrek gaan nemen.

Leuk dat golfen!

Vanmorgen zijn we direct naar de golfbaan Timber at Troy gereden en na de aankoop van een leuke witte cap en wat tokens voor ballen liepen we richting de driving range. Beetje ruw asvalt en BAF daar lag ik weer eens op mijn gezicht. Dit keer mijn rechterknie maarja....ik leer van mijn fouten en heb pleisters bij me.

Het werd al snel warmer en na een kopje koffie gaan we op weg naar de eerste hole. We hadden gratis een golf cart kunnen meenemen maar we waren stoer: we gaan lopen! Nu ging dat helemaal prima tot en met de zesde hole maar bij de zevende hole zat er toch wel heel veel hoogteverschil in en gingen we de kuitjes en de bovenbenen aardig voelen. Het is een prachtige baan maar niet te vergelijken met die in NL qua afstanden. De eerste drie holes waren even wennen maar de 4e, 5e en 6e hole gingen prima! We liepen terug naar de auto en met name de golftas op de rug was funest voor de spiertjes. Nouja, volgende keer dus wel een golf cart.

Op weg naar Philadelphia even langs Aberdeen voor een Cap van de Ironbirds o
pgepikt. Mooi nieuw logo! In Philadelphia reden we naar Parker Avenue en reden door een prachtig Universiteits gedeelte. Nooit geweten dat Philly zo mooi kon zijn. Helaas moesten we niet naar Parker maar naar Packer avenue dus reden we nog eens extra 9 mijl richting de Holiday in die naast het ballpark ligt. Door een foutje bij de balie kregen we bij wijze van excuus een gratis ontbijt morgen en een mooie rustige kamer. Nou, het uitzicht is in ieder geval prachtig!

Even gedoucht en direct naar de Phillies tegen de Metz. Dat werd al snel een enorme slachtpartij en we zijn dan ook in de zevende inning weggegaan. Ook omdat we het wel een beetje gehad hadden hoor, de dag was heerlijk maar redelijk intensief.

Het is nu half 11 en we liggen met een kleurtje op de wangen en brandende ogen op bed.

Welterusten zou ik zeggen!!